Jak głęboko sięga historia dekoracji wnętrz? Malowidła naskalne powstały właściwie już w paleolicie, wydaje się, że aranżacje-wnętrz – nawet, jeżeli mówimy o wnętrzu jaskini- są naturalną potrzebą człowieka. Ludzie jako jedyny gatunek potrafią na ogromną skalę zmieniać świat zewnętrzny na swój obraz i podobieństwo, dążenie do piękna jest dla nas czymś więcej niż ewolucyjnie przekazywanym imperatywem, jest sposobem na transgresję a zarazem na zaznaczenie swojej indywidualności oraz wyrażenie siebie. Zdaje się, że stąd właśnie wzięło się projektowanie wnętrz – rzecz jasna, artysta z epoki kamienia najprawdopodobniej nie wykonał spójnego projektu zanim wziął się do dekorowania ścian jaskiń Chauveta jak i Lascaux. Precyzja z jaką wykonano rysunki, użyte a jednoczesnie trudne do zdobycia materiały, czas, który musiał zostać przeznaczony na stworzenie malowidła pozwalają domniemywać, że już wtedy sztuka była czymś znaczącym dla ówczesnej społeczności. Malowidła powstawały przez dziesiątki lat, prace wykonywało bardzo wielu artystów, którzy z czasami doskonalili swe umiejętności. Malowidła zapewne stanowiły pewne sacrum mające zapewniać pomyślność w łowach – sugerują to przedstawione obiekty- byk, jeleń, koń, tj. zwierzęta, na które polowali ówcześni myśliwi. Projektowanie wnętrz nie od początku było więc sztuką stricte użytkową. Obrzędowość przeplatała się z magią, tradycją, przesądami a także z właściwą człowiekowi potrzebą zmieniania i kształtowania świata. Następnie projekty wnętrz stały się bardziej złożone i wyrafinowane, ale kierująca nimi zasada, wydaje się, pozostała niezmienną już od epoki kamienia.